The Legend of Zelda: Ocarina of Time Review

In dit artikel:

Na 28 jaar is The Legend of Zelda: Ocarina of Time opnieuw uitgebracht voor de Nintendo Switch 2. De remake blijft zeer trouw aan de klassieker uit 1998, die de recensent destijds als 17-jarige bij een nachtopening aanschafte en bewonderde vanwege de vrijheid en grote, indrukwekkende wereld.

De game is volledig opnieuw opgebouwd in de ModuleSystem-engine, bekend van onder meer Tears of the Kingdom. Daardoor behoren de graphics volgens de recensent tot de mooiste die hij tot nu toe op de Switch 2 zag. De remake draait vrijwel stabiel op 60 frames per seconde, met 1080p in de dock en 640p in handheldmodus. Ook zijn er praktische verbeteringen, zoals ruimere rupee-opslag, vernieuwde menu’s, gedeeltelijk ingesproken dialogen en de mogelijkheid om ocarina-deuntjes te neuriën.

Tegelijkertijd zijn de vernieuwingen beperkt. De tussenfilmpjes zijn inhoudelijk onveranderd, veel dialogen bestaan nog altijd uit tekst en het vechtsysteem voelt gedateerd aan. Vijanden en eindbazen zijn bovendien erg makkelijk. Volgens de recensent blijft het daardoor onduidelijk of dit echt een remake of eerder een zeer grondige remaster is. Het ontbreken van bepaalde audio vindt hij eveneens een goedkope keuze van Nintendo.

Ocarina of Time is in ongeveer 15 tot 20 uur uit te spelen en biedt vooral een sterk nostalgische ervaring. De recensent genoot van de fraaie presentatie en trouw aan het origineel, maar benadrukt dat de game ondanks de technische modernisering nog duidelijk bijna dertig jaar oud is en nauwelijks nieuwe verrassingen bevat. Met nostalgie meegerekend verdient de titel voor hem een 10/10; objectief ligt de beoordeling lager.