Tombwater review - Een indie-pareltje die je niet mag missen
In dit artikel:
Tombwater is het nieuwe top-down soulslike van solo-ontwikkelaar Max Mraz, waarin je als gunslinger op zoek gaat naar een verdwenen kameraad in het gelijknamige stadje. Tombwater wordt geteisterd door een mysterieuze plaag — “madness” — waardoor bewoners doorslaan en de straten bevolkt zijn door monsters. Wat begint als een persoonlijke zoektocht naar de sheriff ontvouwt zich al snel tot een groter verhaal over het opheffen van de vloek en het ontrafelen van het plaatselijke mysterie.
Je kiest aan het begin uit zeven classes, elk met eigen startwapens en skillverdeling; de reviewer speelde als occultist, die magie gebruikt en beter bestand is tegen madness. De wereld is ingedeeld in herkenbare gebieden — Central District met zijn western-achtige gitaartonen, een begraafplaats, een woud en een angstaanjagend landhuis — die elk een eigen soundtrack en sfeer hebben. Veel locaties zijn geblokkeerd totdat je sleutels of vaardigheden (zoals een grappling hook of bepaalde magische krachten) vrijspeelt, wat terugkerend verkennen en het vinden van shortcuts beloont en een licht Metroidvania-gevoel geeft. Af en toe kom je ook puzzels tegen die afwisseling brengen.
De combat staat centraal en is pittig: timing, ontwijken en precisie zijn essentieel. De game bouwt slimme systemen in die strijd interessanter maken: genezende flessen moet je zuinig gebruiken, munitie kun je aanvullen door melee-combo’s uit te voeren, en magie vult een madness-meter die bij overbelasting je krachten uitschakelt totdat je aan een kampvuur rust neemt. Deze mix dwingt tot strategische keuzes in elk gevecht. Wapenkeuze is breed — van pistolen en shotguns tot een olie-sprayer en diverse melee-opties zoals een zweep of een zware lantaarnpaal — aangevuld met speciale weapon-arts en charms die builds sterk differentiëren (meer vuurschade, spinnen die verschijnen bij schade, enz.). Die variatie maakt het mogelijk je speelstijl naar eigen inzicht in te richten.
Technisch kiest Tombwater voor een donkere pixel-artstijl die de sfeer goed overbrengt; het is geen realisme maar de visuele presentatie werkt en de prestaties zijn stabiel. Sommige assets zijn herkenbaar uit eerdere projecten van de ontwikkelaar, wat niet onverwacht is voor een solo-dev en de ervaring niet echt schaadt. De game draait soepel op pc en Steam Deck, waardoor hij zich goed leent voor handheldsessies. De besturing vergt in het begin wennen — vooral schieten en dodgen voelt even houterig — maar dat verbetert met speeltijd.
Zwaarwegende kritiekpunten zijn vooral navigatie en questtracking: de map en de summiere questlog maken het soms lastig te onthouden waar je gebleven was, wat teruglopen en zoeken soms frustrerend maakt. Dat had strakker mogen worden uitgewerkt of minder vertakkingen mogen bevatten.
Al met al levert Tombwater een overtuigende top-down interpretatie van het soulslike-genre: sterke sfeer, overtuigende muziek, diepe en variërende combat en een bevredigend exploratiegevoel. De onduidelijke navigatie en hier en daar hergebruikte assets temperen het geheel iets, maar voor liefhebbers van uitdagende actie-RPG’s — zeker wie handheld speelt — is Tombwater een aanrader die laat zien dat een top-down soulslike prima kan concurreren met zijn 3D-tegenhangers.