Update: Call of Duty: Modern Warfare 4 review - Een knaller!

In dit artikel:

Call of Duty: Modern Warfare 4 verschijnt op 23 oktober, maar spelers kunnen de campagne via Early Access al eerder spelen. Volgens de review is dit de sterkste singleplayercampagne van de franchise in jaren, terwijl de multiplayer een wisselender beeld laat zien.

De campagne duurt ongeveer acht uur en speelt zich af in Zuid- en Noord-Korea. Soldaat Park en zijn team Sierra-1 raken onverwacht betrokken bij een grootschalige invasie. Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld, waaronder dat van de tegenpartij. Daardoor laat de game zien dat het conflict niet volledig zwart-wit is. Ook Captain John Price keert terug, maar zijn zoektocht naar wraak maakt hem ditmaal meedogenlozer dan ooit.

Modern Warfare 4 combineert traditionele, spectaculaire vuurgevechten met scènes waarin de speler moet nadenken over oorlogsmisdaden, onderdrukking en zware morele keuzes. Het geweld wordt zeer expliciet in beeld gebracht en de speler moet soms handelingen uitvoeren die bewust ongemakkelijk aanvoelen. De campagne stelt vragen over gehoorzaamheid en de grenzen die in oorlog worden overschreden, zonder steeds een duidelijk goed of fout antwoord te geven.

De invloed van keuzes is echter grotendeels schijn. Bepaalde beslissingen leiden vooral tot een directe mislukking en een herstart vanaf het laatste controlepunt; ze veranderen het verdere verhaal nauwelijks. Dat beperkt de herspeelbaarheid. Wel biedt de optionele missiezone Stranded echte vrijheid. In een open gebied in Noord-Korea kunnen spelers zelf bepalen welke opdrachten ze uitvoeren en investeren in wapens en vaardigheden. Wie wil, kan het gebied ook overslaan en rechtstreeks naar de afzonderlijke missies reizen. De snelle opbouw van het verhaal werkt meestal goed, maar zorgt aan het einde voor een abrupte afronding met te weinig uitleg.

De nieuwe DMZ-modus vervangt Zombies en speelt zich af in Hajin, een door straling getroffen en geëvacueerde stad. Teams van drie spelers moeten er in een PvPvE-extractionshooter grondstoffen, wapens en geld verzamelen en vervolgens succesvol ontsnappen. De buit wordt gebruikt om de thuisbasis uit te bouwen, onder meer met een 3D-printer die uitrusting en andere hulpmiddelen maakt. Verhalende missies en steeds hogere uitrustingseisen geven spelers een duidelijk doel en belonen samenwerking.

DMZ is vooral leuk met vrienden of goed samenwerkende teamgenoten. Met willekeurige spelers valt de ervaring vaak tegen, omdat teamleden hun eigen weg gaan of onvoldoende helpen. Wie niet op tijd evacueert, verliest bovendien zijn operator en verzamelde buit. De verplichte PvP-gevechten vormen een belangrijk minpunt voor spelers die vooral van de coöperatieve kant van de modus houden.

De traditionele multiplayer speelt volgens de review uitstekend. De actie is snel, wapens reageren direct en de time-to-kill is overwegend goed uitgebalanceerd. De bekende voortgangsloop met nieuwe wapens, accessoires, levels en prestige blijft verslavend, mede dankzij duidelijke feedback over de gevolgen van aanpassingen in de Gunsmith. De nieuwe modi Kill Block, waarin levels willekeurig worden samengesteld, en Collateral voegen variatie toe. Frontline heeft juist last van extreem spawnkillen, terwijl Ground War volgens de reviewer te groot en chaotisch is en minder overtuigt dan Battlefield.

De grootste zwakte van de multiplayer is het huidige mapaanbod. Bij de lancering zijn er twaalf standaardmaps, vier 2v2-locaties en drie Ground War-maps. Transit 213, Mumbai en Silkworm worden geprezen, maar tegenover iedere sterke map staan volgens de review ook kleurloze of vermoeiende locaties zoals Munition, Cachette en Sentry. Een nieuwe Shipment-variant biedt al extra chaos, maar toekomstige uitbreidingen zullen nodig zijn om het geheel sterker te maken. Het eindoordeel is daardoor duidelijk positief over de campagne en DMZ, maar gemengd over de multiplayer.