Waarom is de uploadsnelheid van je internet vaak zoveel lager dan de downloadsnelheid?

In dit artikel:

Bij internetabonnementen ligt de downloadsnelheid vaak veel hoger dan de uploadsnelheid. Dat is bijvoorbeeld te zien bij de nieuwe abonnementen die Ziggo op 12 oktober introduceerde: het snelste pakket biedt volgens berichten 8 Gbit/s downloadsnelheid, maar ongeveer 350 Mbit/s uploadsnelheid. Bij veel glasvezelabonnementen van onder meer Odido en Delta Fiber zijn beide snelheden wel gelijk.

Een belangrijke verklaring is het internetgebruik. De meeste huishoudens halen veel meer data binnen dan ze versturen. Streamen, browsen en het downloaden van apps, games en updates vragen grote hoeveelheden bandbreedte, terwijl uploads meestal beperkt blijven tot bijvoorbeeld inloggegevens, reacties of kleine bestanden. Alleen bij activiteiten als cloudback-ups, videobellen, thuiswerken, Twitch-streaming en het versturen van grote video’s is een hoge uploadsnelheid echt belangrijk.

Het grootste verschil wordt veroorzaakt door de gebruikte techniek. Kabelinternet loopt via coaxkabels, die oorspronkelijk voor eenrichtingsverkeer van kabeltelevisie zijn aangelegd. Providers moeten de beperkte frequentieruimte daarom verdelen, waarbij in Europa slechts een smalle band van 5 tot 65 MHz beschikbaar is voor uploads. Omdat de vraag naar downloads veel groter is, krijgt die richting het grootste deel van de capaciteit. De DOCSIS-standaard maakt hogere snelheden mogelijk, maar aanpassingen aan het kabelnet zijn kostbaar. Daardoor blijven de theoretische mogelijkheden van nieuwe versies, zoals DOCSIS 4.0, voorlopig boven de snelheden die consumenten daadwerkelijk krijgen.

Glasvezel gebruikt lichtsignalen en heeft veel meer beschikbare bandbreedte. Daardoor kunnen aanbieders downloads en uploads doorgaans even snel maken, al geldt dat niet voor iedere verbinding: dsl via koperen kabels blijft asymmetrisch. Kabelnetwerken delen bovendien capaciteit per wijk en zijn gevoeliger voor drukte en storingen, terwijl glasvezel daar minder last van heeft.

Ook de verspreiding van data speelt mee. Diensten als Netflix en Google gebruiken nabijgelegen CDN-servers, waardoor populaire content efficiënt naar veel gebruikers kan worden gedownload. Uploads zijn meestal uniek en moeten naar een specifieke, soms verre server worden gestuurd. Wie veel bestanden uploadt of intensief online werkt, is daarom doorgaans beter af met glasvezel.