Waarom we nog steeds over de E3-periode spreken
In dit artikel:
Juni voelt nog steeds als E3-maand, ook al bestaat de beurs al jaren niet meer. Waar nu wekenlang losse livestreams, trailers en showcases elkaar opvolgen — van Xbox- en PlayStation-presentaties tot Indie-sessies en Summer Game Fest — was er vroeger één centraal moment: de Electronic Entertainment Expo in Los Angeles. Die vakbeurs, gestart in 1995, groeide uit tot hét jaarlijkse podium waar hardwarefabrikanten, uitgevers, ontwikkelaars en journalisten massaal samenkwamen en waar grote onthullingen werden bewaard en gepresenteerd.
Voor veel oudere gamers was de E3 meer dan een serie persconferenties; het was een gedeelde ervaring. Persconferenties midden in de nacht, live-chat en forums vol speculatie, en de collectieve euforie bij onverwachte aankondigingen zorgden voor een gevoel van saamhorigheid. Legendarische onthullingen — denk aan vroege Xbox 360-titels, de Nintendo Wii, Kinect, en de eerste beelden van games als Halo 3, The Last of Us en Skyrim — werden herinneringen die generaties vormden. Ook de onhandige demo’s en technische blunders droegen bij aan de charme: niet alles was gepolijst, waardoor momenten echt en onvoorspelbaar aanvoelden.
De opmars van constante online communicatie en uitgevers die eigen livestreams gingen organiseren veranderde echter de rol van de E3. Nintendo had met Directs al aangetoond dat grote aankondigingen zonder fysieke beurs konden, en de pandemie in 2020 versnelde die omslag. Evenementen werden afgezegd, bedrijven kozen hun eigen tijdstippen voor presentaties en de noodzaak van één centraal festival voor nieuwe games verdween. Op papier eindigde de E3 in 2023, maar de periode van grote showcases in juni leeft voort — niet als één beurs, maar als een reeks losse hoogtepunten verspreid over meerdere platforms.
De echte nalatenschap van de E3 zit volgens het artikel niet zozeer in specifieke trailers of consoles, maar in het sociale moment dat de beurs creëerde: dagen waarop de hele wereld even naar gaming keek en waarin gamers zich verbonden voelden. Moderne showcases zijn vaak kwalitatief hoogstaand en soms efficiënter, maar zelden leveren ze hetzelfde gezamenlijke, bijna rituele gevoel als die week in Los Angeles. De E3 is verdwenen, maar de herinnering en invloed ervan blijven voelbaar in hoe de industrie nu grote onthullingen organiseert en hoe gamers elk jaar weer uitkijken naar juni.