Warhammer 40,000: Boltgun 2 review - Dubbele power, mindere impact

In dit artikel:

Warhammer 40,000: Boltgun 2 is een retrogerichte first-person shooter van Auroch Digital waarin spelers de campagne beleven als Ultramarine Malum Caedo en Sister of Battle Nyra Veyrath. Hun gezamenlijke opdracht is duidelijk: de vijanden van de Emperor op verschillende planeten uitroeien. Het verhaal dient daarbij vooral als aanleiding om nieuwe gebieden binnen te trekken en tegenstanders neer te schieten.

De game blijft trouw aan de formule van het origineel. Pixelachtige beelden, opvallende sprites, verborgen geheimen en eenvoudige doelen zoals het verzamelen van gekleurde sleutels geven Boltgun 2 het gevoel van een moderne game in de stijl van klassieke boomer shooters. Ook de sfeer van Warhammer 40,000 komt overtuigend over dankzij herkenbare lore, passende dialogen en details zoals de terugkerende taunt-knop en verwijzingen naar de Lectitio Divinitatus.

De grootste kracht is de actie. De wapens voelen krachtig en bevredigend aan: de Boltgun schiet vijanden zichtbaar uiteen, terwijl onder meer de Frag Cannon, Flamer en Plasma Pistol voor variatie zorgen. De geluidseffecten kunnen soms wel kraken. Ook op het gebied van omgevingen is vooruitgang geboekt. In plaats van vooral monotone gangen bezoeken spelers uiteenlopende locaties, van giftige moerassen tot besneeuwde bergtoppen. De levels bieden bovendien meer afwisselende gevechtssituaties dan alleen iedere ruimte met explosieven leegvegen.

De vijanden komen uit verschillende Chaos-facties, waaronder Khorne, Nurgle, Tzeentch en Slaanesh. Nieuwe tegenstanders zorgen voor afwisseling, al zijn sommige infanterietypes en Space Marines weinig meer dan variaties op bestaande modellen. De aanwezigheid van Death Korps Guardsmen vormt een opvallende toevoeging voor fans.

Toch benut de game zijn twee protagonisten onvoldoende. Caedo en Veyrath hebben enkele eigen vaardigheden en wapens, maar die verschillen veranderen de speelstijl nauwelijks. De missies zijn ook niet specifiek rond hun sterke punten ontworpen, waardoor het duo-systeem weinig meerwaarde krijgt. Daarnaast blijft het vervolg volgens de beoordeling te veel vasthouden aan wat de eerste Boltgun al goed deed. Daardoor is het een sterke shooter, maar ontbreekt een duidelijke vernieuwing die spelers echt verrast.

De vertakkende campagne voegt weinig toe. Spelers kunnen bepalen welke levels ze eerst aanpakken, maar die keuze heeft nauwelijks gevolgen voor het verhaal en kan het herspelen van eerdere onderdelen juist omslachtig maken. Daar staan uitgebreide toegankelijkheidsopties tegenover, zoals het vrijspelen van wapens en levels, oneindige munitie en onsterfelijkheid. De game zou wel moeten zorgen dat zulke instellingen en de voortgang beter worden opgeslagen. Al met al levert Boltgun 2 overtuigende, sfeervolle actie, maar blijft het door beperkte vernieuwing en enkele overbodige ontwerpkeuzes onder zijn potentieel.