We Were Here Tomorrow Review

In dit artikel:

We Were Here Tomorrow, de nieuwste co-opgame van de Nederlandse studio Total Mayhem Games, bouwt voort op een franchise die bijna tien jaar geleden begon. De game wil groter uitpakken met een langer verhaal, meer variatie en unieke gadgets voor beide spelers. De ene speler krijgt bijvoorbeeld een hook gun, terwijl de ander een goop gun gebruikt. Die wapens moeten vaak gezamenlijk worden ingezet om mechanismen te activeren en nieuwe routes te openen.

De gadgets zorgen voor nieuwe puzzeltypes, naast de bekende symboolpuzzels. Toch zijn veel opdrachten eenvoudig, repetitief of onduidelijk opgebouwd. Overbodige elementen leiden geregeld naar dwaalsporen, waardoor spelers soms een oplossing vinden zonder te begrijpen waarom die werkt. Dat maakt het oplossen minder bevredigend. Een opvallende uitzondering is een sterke timeloop-puzzel, waarin hologrammen eerdere bewegingen nabootsen. Het niveau daarvan wordt gedurende de speelduur van ongeveer twintig uur echter niet vastgehouden.

Ook technische problemen drukken de ervaring. Klimmechanismen reageren regelmatig niet goed, spelers kunnen vast komen te zitten en checkpoints dwingen soms tot het opnieuw laden van een level. Bovendien kunnen sommige oplossingen worden geforceerd door buiten de bedoelde route om knoppen te bereiken.

Het verhaal draait om een futuristische faciliteit, een directeur en een interdimensionale rift die de spelers moeten sluiten. Hoewel het verhaal intrigeert en voor het eerst keuzes bevat, ondermijnt overdreven stemacteren de serieuze toon. De kracht van Tomorrow ligt uiteindelijk vooral in de herkenbare identiteit van de serie: sfeervolle retrofuturistische levels, humor en de gezamenlijke communicatie tussen spelers. Die Nederlandse charme blijft overeind, maar de game benut haar grotere ambities en potentieel onvoldoende.