Well Dweller review - Een sterk en simpel Metroidvania-sprookje

In dit artikel:

In Well Dweller van de onafhankelijke ontwikkelaar Kyle Thompson speel je Glimmer, het oudste vogeltje uit een gezin dat in een put woont. Wanneer een jager zijn moeder, broertjes en zusjes ontvoert voor de kwaadaardige koningin, trekt Glimmer de wereld in om hen te redden. Daarmee ontvouwt zich een duister sprookje over familie, vriendschap, moed en zelfontplooiing.

De game combineert grimmige beelden — zoals rottende kadavers, afschrikwekkende monsters en spookhuizen — met aandoenlijke bosbewoners, rustige momenten en af en toe humor. Die afwisseling zorgt voor een sfeer die eerder aan de oorspronkelijke sprookjes van de gebroeders Grimm doet denken dan aan moderne, zoetere sprookjesfilms. De kleurrijke, gedetailleerde omgevingen hebben elk een herkenbare identiteit, van oude riolen tot een bos in eeuwige herfst. Ook de soundtrack van Eric Thompson draagt sterk bij aan de magie, vervreemding en melancholie. Alleen de soms houterige animaties doen afbreuk aan de presentatie.

De belangrijkste opdracht is vanaf het begin duidelijk, maar de wereld blijft nieuwsgierig maken. Meerdere routes, verborgen upgrades, hulpbehoevende personages en onverwachte confrontaties belonen het verkennen. Glimmer gebruikt onder meer een lucifer om zich voort te bewegen: door die in muren te slaan ontstaat een springplank, wat het platformen extra diepgang geeft naast springen, zweven en klimmen. Het leveldesign, tempo en de regelmatige stroom aan nieuwe vaardigheden maken het bewegen door de wereld soepel en bevredigend.

Ook in de gevechten blijft Thompson trouw aan eenvoud. Glimmer gebruikt zijn lucifer als wapen, kan ontwijken met een slide en gooit molotovcocktails naar vijanden. De beperkte vaardigheden voelen krachtig en responsief aan. Het trinket-systeem biedt extra mogelijkheden voor upgrades, maar doet sterk denken aan vergelijkbare systemen uit andere Metroidvania’s, vooral Hollow Knight. Veel situaties en mechanics voelen daardoor vertrouwd aan, al is dat binnen een inmiddels sterk ontwikkeld genre niet altijd een groot bezwaar.

De grootste tekortkoming is de lage moeilijkheidsgraad. Door de vele upgrades, ruime checkpoints, goedkope hints en snelle teleportatiemogelijkheden worden gevechten — ook later in het spel — vaak weinig uitdagend. Zodra Glimmers uitrusting goed is ontwikkeld, worden zelfs baasgevechten eenvoudig. Well Dweller is daardoor een sfeervolle en goed ontworpen Metroidvania met sterke verkenning en presentatie, maar de overvloed aan hulpmiddelen ondermijnt uiteindelijk een deel van de spanning.