Ys X: Proud Nordics Review
In dit artikel:
Ys X: Proud Nordics houdt zijn snelheid constant: vanaf de eerste oversteek tot de aftiteling blijft er steeds een volgende upgrade, eiland of beloning die door blijft spelen. In plaats van te mikken op grootschalige spektakels kiest Falcom voor gestage voortgang en strakke ritmes, waardoor de game zelden piekt maar ook nooit inzakt.
Je volgt opnieuw Adol Christin, die ditmaal in het noordelijke Obelia Bay aanspoelt. De wereld voelt kleinschaliger en persoonlijker dan sommige eerdere, wereldbedreigende avonturen. Adol raakt verbonden met Karja, een schildzuster uit een Noors-geïnspireerde stam; zij vormt zowel verhalend als mechanisch de tweede spil in het spel en geeft het conflict een intieme inzet: hun wereld wordt bedreigd door de Griegr, wezens die alleen door mana-dragers bestreden kunnen worden.
Zeereizen en eilandverkenning zijn kern van de ervaring. Afstanden tussen eilanden zijn precies goed om tempo en avontuur in balans te houden. Je schip, de Sandras, fungeert als mobiele basis: bemanningsleden werven, trainingsboeken vinden, inventaris uitbreiden en het schip versterken met materialen maakt verkenning direct betekenisvol. Dit constante beloningsritme — “nog één eiland, nog één upgrade” — houdt spelers langdurig betrokken. De soundtrack ondersteunt dat gevoel met opzwepende rock tijdens gevechten en rustiger werk op zee.
Het gevechtssysteem verschuift naar een duo-focus: Adol en Karja vullen elkaar aan. Vijanden hebben soms een armorbalk naast HP, wat taktisch wisselen tussen rollen vereist. Karja excelleert in armor-breken met bijl en ijs, Adol doet meer pure schade met zwaard en vuur. Het kristal- en vaardighedensysteem biedt diepgaande build-opties via een knooppuntstructuur en kleurcombinaties, en herverdeling maakt experimenteren mogelijk — al tekenen optimale opstellingen zich richting het einde snel af, waardoor variatie afneemt.
Dungeons zijn compact en efficiënt; de hoverboard-mechaniek versnelt verplaatsing en draagt bij aan het constante momentum. Falcom kiest consequent voor consistentie boven ambitie: minder spectaculaire pieken, maar ook geen midgame-dip. Verhalend scoort Ys X dankzij Karja’s karakter en duidelijke inzet, maar het bereikt niet de emotionele diepgang of iconische impact van bijvoorbeeld Ys VIII.
Proud Nordics zelf voegt weinig substantieels toe aan de oorspronkelijke release. Voor nieuwkomers is dit de aanbevolen, afgeronde versie; eigenaren van de eerdere uitgave moeten afwegen of een extra eiland en cosmetische toevoegingen de heraankoop waard zijn. Al met al levert Ys X een betrouwbaar, verslavend avontuur dat zijn ritme bijna constant houdt en de serie op een ingetogen maar solide manier voortzet.